درباره کتاب ترانههای کوچک غربت (احمد شاملو):
این مجموعه، یکی از دفترهایِ شعریِ شاملو، شاعرِ برجستهٔ معاصرِ ایران، است که در دههٔ ۱۳۴۰ سروده شده و با زبانی ساده، صمیمی و در عینِ حالِ عمیقاً شاعرانه، به احساسِ بنیادینِ «غربت» در عصرِ مدرن میپردازد. اشعارِ این کتاب، اغلب کوتاه و در قالبِ شعرِ سپید (نیماییِ آزاد) سروده شدهاند و از مضامینی چون تنهاییِ انسانِ شهرنشین، دلتنگی برای عشقِ ازدسترفته، ناامیدی از آینده، و آرزویِ گریز به طبیعت و کودکی سخن میگویند. شاملو در این اشعار، با بیانی تغزلی و لحنی غمگین ولی نه یأسآلود، تصویری از انسانِ سرگردانِ روزگارِ ما ارائه میدهد که در میانِ شلوغیِ شهر، با خود و خاطراتش تنهاست. عنوانِ کتاب، بهخوبی بیانگرِ مضمونِ محوریِ آن، یعنی حسِّ غریبانهٔ انسان در جهانِ مدرن است. این مجموعه، از آثارِ ماندگارِ شعرِ معاصرِ فارسی به شمار میرود و با نغمهای درونی و موسیقیِ کلمات، بر دلِ هر خوانندهای مینشیند.